मराठी व्याकरण आणि साहित्यामध्ये ‘रस’ म्हणजे काव्यातून किंवा साहित्यातून मिळणारा आनंद होय. माणसाच्या मनात काही उपजत भावना स्थिर असतात त्यांना स्थायीभाव म्हणतात. हे स्थायीभाव जेव्हा साहित्याच्या वाचनाने किंवा दर्शनाने जागृत होतात तेव्हा त्यातून रसांची निर्मिती होते. 

महत्त्वाची टीप: भरतमुनींनी त्यांच्या ‘नाट्यशास्त्रात’ प्रारंभी ८ रसांचा उल्लेख केला होता, परंतु नंतर अभ्यासकांनी ‘शांत’ हा नववा रस समाविष्ट केला.